Riet als dakbedekking is al eeuwen oud.
Maar als gevolg van het steeds opnieuw beschikbaar komen van nieuwe technieken en materialen is het rietdak nog steeds in ontwikkeling.
Ook regelgeving van de overheid heeft op de constructie van het rieten dak grote invloed.
Principiëel zijn er twee verschillende constructies.
De traditionele open constructie. Hier wordt het riet op latten gebonden en de gesloten constructie (het schroefdak), hier wordt het riet geschroefd op een gesloten onderconstructie.
Beide constructies kunnen van isolatie en betimmering worden voorzien.
Welke constructie men kiest hangt in hoge mate af van het ondergelegen pand en het gebruik hiervan. Voor woonhuizen gaat de voorkeur in toenemende mate uit naar het schroefdak vanwege de goede combinatie van isolerende en brandwerende eigenschappen.
Hieronder beschrijven we de verschillende constructies:
De traditionele open constructie
De open constructie is het rieten dak zoals het al eeuwen gemaakt wordt.
Het riet wordt op rietlatten gebonden.
Er moet vanwege de techniek van het binden altijd een spouw bestaan tussen het riet en de onderconstructie. Het rietpakket doet hier in de praktijk niet mee als isolerend pakket.
Om aan de bepaling van de RC-waarde (2,5) uit het Bouwbesluit te kunnen voldoen moet bij nieuwbouw een dergelijke constructie altijd onder het rietpakket een isolatielaag bezitten(art.71). In de praktijk wordt het rieten dak boven een isolatiepaneel aangebracht. Dit geldt niet bij vervanging van een bestaand rieten dak (dan is men niet gebonden aan de eis van een Rc=2,5).
Duidelijk zijn hier de gordingen, rietlatten, de sprei- en rietlaag te zien. Het "open" karakter van het rietendak is ook van de binnenkant waar te nemen. Omdat de traditionele open constructie relatief brandgevaarlijk is, minder comfort (tocht) en stof met zich mee brengt, gaat de voorkeur van rietdekkers en opdrachtgevers in toenemende mate uit naar het aanbrengen van een gesloten constructie(schroefdak).
Indien een hogere isolatiewaarde verlangd wordt kan het traditionele dak voorzien worden van aanvullende isolatie in de vorm van een onderliggend sandwich-paneel met verhoogde tengel of er kan naderhand van binnenuit worden geïsoleerd.
Indien van binnen uit wordt geïsoleerd moet er altijd een tochtdichte dampremmende laag aan de binnenzijde worden voorzien omdat anders grote gevaren bestaan voor inwendige condensatie en daardoor het vergaan van het rietpakket.
De gesloten constructie "het schroefdak"
Bij de gesloten constructie, ofwel het schroefdak, wordt het riet op een dichte ondergrond geschroefd.
De spouw tussen riet en onderconstructie ontbreekt. Het gehele rietpakket helpt mee met het vormen van een isolerend pakket. De woning is tochtdicht.
Er is een harde scheiding tussen binnen en buiten.Vuur in het rietpakket kan geen lucht (zuurstof) van onderen aanzuigen, het vuur smeult hierdoor meer dan dat het brandt. Hierdoor wordt het schroefdak een relatief brandveilig dak en kent dus ook lagere tarieven voor de opstal verzekering.
Al voor het aanbrengen van de rietlaag (de spreilaag vervalt) is de kap al "dicht".Van de binnenzijde is goed te zien dat de kap gelijk "betimmerd" is. Wordt een hogere isolatiewaarde verlangd kan het plaatmateriaal vervangen worden door een sandwich schroefpaneel of er kan van binnenuit aanvullend worden geïsoleerd.
Voor nieuwe panden is, i.v.m. de energie-prestatie-norm (EPN), altijd een isolatiepaneel noodzakelijk.
